BlogBanner

Welke kwaliteitseisen stel jij aan een schisisteam?

Eerder deze maand plaatste ik een artikel over zorgverzekeraar CZ; zij sluit vanaf 2014 alleen nog contracten met ziekenhuizen die voldoen aan bepaalde (nu nog minimale) kwaliteitscriteria betreffende schisiszorg. Het doel is de (medische) kwaliteit van de schisisteams en de daaruit voortvloeiende behandeling van de patiënt te verbeteren. Een zeer goede ontwikkeling.
Maar welke eisen stellen (ouders van) schisispatiënten eigenlijk aan de behandelaars? Want naast de kwaliteit van de behandeling hebben zij duidelijk behoefte aan nog een aantal capaciteiten binnen de schisisteams:

  1. Betere samenwerking tussen de schisisteams
  2. Persoonlijke aandacht
  3. Afstand naar de behandellocaties 


1. Betere samenwerking tussen de schisisteams

Ik heb gemerkt dat er bij heel veel ouders van schisispatiënten onduidelijkheid heerst over de uiteenlopende protocollen die de verschillende teams hanteren. Waarom sluit het ene team het gehemelte vroeg en het andere team laat? Waarom adviseert team X dit terwijl team Y het tegenovergestelde beweert?

Ieder team heeft haar eigen werkwijze, gebasseerd op ervaring en kennis. Daarbij is elke schisis anders en dit vereist een individuele aanpak, maar een iets eenduidiger beleid waarbij schisisteams elkaar ondersteunen zou de patiënt (en zijn ouders) ten goede komen. Dit kan gerealiseerd worden door een betere samenwerking, maar ook door meer transparantie en (wetenschappelijk onderbouwde) heldere uitleg over het hoe en waarom van een bepaalde werkwijze.

 

  • Het gaat om de patiënten
‘Ik vraag mij af wanneer de schisisteams wat meer open kaart gaan spelen richting hun patiënten. Wanneer laten ze zien waarom hun behandelwijzen en protocollen afwijken in vergelijking met andere teams? De teams geven blijkbaar voorkeur aan een bepaalde wijze van behandelen. Dit is niet per se goed of fout, maar transparantie is belangrijk in een team. Juist voor ouders, want het gaat om hun kinderen.
Sander Noppeneij
Inspiratiecoach en schisiseigenaar

 

2. Persoonlijke aandacht

Kun je je verhaal kwijt bij een schisisteam of wordt je als een nummertje behandeld? Kun je ergens met je vragen terecht? Word je snel geholpen? Wordt er echt naar je geluisterd? Aandacht voor de emotionele kant van het complete schisisverhaal kan voor ouders een grote steun zijn.

 

  • Ik miste het stukje sociaal emotionele hulp
‘Ik vond het lastig de juiste zorg voor mijn kinderen te bepalen. Wij gingen vaak naar de schisisdagen van de BOSK en daar hoorde je dat er heel veel verschil zat in schisisteams. Daar werd ik wel een beetje boos om. Ieder kind heeft recht op dezelfde behandeling in mijn ogen, maar er zat helaas wel degelijk veel verschil in de schisisteams. Het schisisteam waar wij voor gekozen hebben richtte zich alleen op het medische aspect. Qua steun had ik verder niets te verwachten. Dat vind ik erg jammer. Ik miste het stukje sociaal emotionele hulp.’
Colinda Tardy
Moeder van 2 kinderen met een schisis

 

Kwaliteiten van een goed schisisteam

Sociaal emotionele zorg belangrijk voor patienten.

3. Geografische afstand naar de behandellocaties

De medische kwaliteit gaat voor, maar dat betekent niet dat de geografische afstand naar de behandellocatie voor ouders niet van belang is. Bij bepaalde aspecten van de behandeling is het noodzakelijk veel bezoeken af te leggen. Dit kan een grote belasting zijn voor ouders, zeker als de afstand naar het ziekenhuis groot is.

Wanneer er in de toekomst door zorgverzekeraars steeds minder contracten met schisisteams worden afgesloten die niet aan bepaalde kwaliteitscriteria voldoen, heeft dit tot gevolg dat er teams zullen verdwijnen. Voor een deel van de patiënten betekent dit dat ze grotere afstanden zullen moeten afleggen naar een ziekenhuis waar een team actief is. Het is in dat geval zeer belangrijk dat de schisisteams goede samenwerkingen hebben of aangaan met in schisis gespecialiseerde zorgverleners, zodat bepaalde aspecten van de behandeling ook in de buurt van de woonplaats van de schisispatiënt plaats kunnen vinden. Denk bijvoorbeeld aan een logopedist of een orthodontist.

Reageer

Welke kwaliteitseisen stel jij aan een goed schisisteam? In hoeverre spelen de factoren medische kwaliteit, persoonlijke aandacht en geografische afstand een rol bij het kiezen van een schisisteam? 

    Meer leesvoer over schisis: het unieke boek ‘Geboren met een schisis’.
    BlogBanner

    4 reacties

    1. Bij ons gaf de behandelmethode die het schisisteam hanteert de doorslag. Geografisch gezien zaten er twee schisisteams ‘in de buurt’. Bij allebei deze teams zijn wij geweest voor een intake.

      Uiteindelijk hebben we gekozen voor het team die er voor kiest om het gehemelte zo vroeg mogelijk te sluiten. Zij legden ons heel duidelijk uit waarom zij kozen voor deze manier van behandelen en waarom andere teams voor andere methoden kozen. Welke eventuele risico’s er waren op vroeg sluiten en welke grote voordelen er zijn.

      De arts zei letterlijk; ‘leg voor jezelf de voor- en nadelen van elke behandelmethode op een weegschaal en maak van daaruit een keuze’. En toen was de keuze voor ons snel gemaakt.

      Wij hadden het geluk dat dit schisisteam binnen een uur rijden van ons af zit, maar ik denk dat ik geografische afstand het minst belangrijk vind, uiteindelijk gaat het om je kindje en het bereiken van een zo goed mogelijk resultaat. Je maakt voor jezelf een afweging waar je denk het beste resultaat/kwaliteit te vinden. Dit is zeker lastig, want wij zijn ouders en geen arts. Dus dat behandelmethoden op elkaar afgestemd gaan worden lijkt me een goed idee. Daar wordt uiteindelijk iedereen beter van

    2. Ingeborg Uitentuis

      Wat onze ervaring is bij de operatie van onze zoon (lip- en gehemelte sluiting) is dat de operatie en de pijn die onze zoon had, erg is tegengevallen. Wij waren alleen voorbereid op het ideale plaatje (na twee tot drie dagen naar huis) en ons was niet verteld dat het ook erg kan tegenvallen en dat een kind drie dagen aan de morfine moet en pas na vier of vijf dagen naar huis. Achteraf hadden we graag gehoord dat het niet altijd meevalt, je kind erge pijn kan hebben, en er kunnen complicaties optreden (bv koorts). Dus eigenlijk is dit ook een punt persoonlijke aandacht en emotionele begeleiding. De volgende keer zal ik namelijk wel sceptisch staan tegenover de informatie die wij krijgen over de operatie.

      • Dat valt inderdaad onder persoonlijke aandacht / aandacht voor de emotionele kant, maar ook een stukje algemene informatievoorziening wat beter had gekund. Hopelijk is jullie volgende ervaring wat dit betreft beter, niet in de laatste plaats voor je zoon zelf!

    Laat een reactie achter

    Je email adres wordt niet gepubliceerd.Gemarkeerde velden zijn verplicht *

    *