BlogBanner

Gehoor: werking van het oor – gehoorproblemen bij schisis

Om de werking van het gehoor te begrijpen is het handig te weten hoe het oor er uit ziet. Het oor is te verdelen in het uitwendige oor, het middenoor en het binnenoor.

In het uitwendige oor, de oorschelp en de gehoorgang, komen de geluiden binnen. Daarna gaan de geluiden naar het middenoor waar zich het trommelvlies bevindt dat de geluiden omzet in trillingen die door de gehoorbeentjes (hamer, aambeeld en stijgbeugel) worden doorgegeven aan het binnenoor waar zich de gehoorzenuw bevindt. Deze zenuw zet de trillingen om in een signaal aan de hersenen. Zo weet je dat er een geluid is. In de hersenen worden de trillingen verder ‘vertaald’.

Gehoorproblemen bij schisis

Bron afbeelding: www.beterhoren.nl

Gehoorproblemen bij schisis

Het is een nauw samenspel tussen verschillende onderdelen waarbij je kunt voorstellen dat er maar een klein probleem nodig is om het samenspel te verstoren. Bij een kindje dat geboren wordt met een schisis is er vaak een verstoring, zeker als er sprake is van een gehemeltespleet of een te kort gehemelte. De herkomst van deze verstoring ligt niet in de gehoorgang zelf, maar in (de werking van) de buis van Eustachius.

Buis van Eustachius

Tussen de neus-keelholte en het middenoor loopt de buis van Eustachius. Aan de kant van het middenoor komt de buis van Eustachius uit in de trommelholte. Dit is de holte achter het trommelvlies waar de gehoorbeentjes zich bevinden. De wanden van het middenoor zijn met slijmvlies bekleed, dat steeds kleine hoeveelheden vocht (dun slijm) vormt. Dat vocht loopt via de buis van Eustachius naar de neus- keelholte. Met name aan de kant van de neus-keelholte is de opening bijna helemaal dicht en gaat alleen door de gehemeltespieren te gebruiken open, bij gapen en slikken bijvoorbeeld.

Gehemeltespieren

Je kunt je dus voorstellen dat bij een gehemeltespleet of een tekort gehemelte de gehemeltespieren onvoldoende werken en dat zo de buis van Eustachius niet voldoende opent om het vocht af te voeren. Ook kan er daardoor minder lucht in de buis waardoor het trommelvlies niet goed meer kan meetrillen met het geluid en dus weer minder goed kan doorgeven aan de gehoorzenuw, dit noemt men ‘geleidingsverlies’, met als uiteindelijk gevolg dat het kind slecht hoort.

Oorontsteking

Ook raken oren met vochtophoping gemakkelijker ontstoken en ontstekingen kunnen weer blijvende schade veroorzaken, waardoor blijvend gehoorverlies. Het is dus zaak ervoor te zorgen dat het dunne slijm van het middenoor weg kan vloeien. Lukt dit niet via de neus- en keelholte dan zal het via het oor moeten.

Buisjes

De KNO-arts zal regelmatig in het oor kijken om te zien of het trommelvlies ‘helder’ of ‘dof’ is, daaraan is te zien of er voldoende lucht in de holte achter het trommelvlies is. Dat is de reden waarom er buisjes geplaatst worden in het trommelvlies, door die buisjes kan het vocht dan weglopen zodat het zich niet ophoopt in de buis van Eustachius en daar ontstekingsgevaar oplevert.

Na het plaatsen van het buisje is er geen sprake meer van luchtdrukverschil en kunnen de trillingen goed worden doorgegeven aan de gehoorzenuw. Na een half jaar of een jaar wordt het buisje vanzelf afgestoten, het gaatje groeit snel dicht. Daarom moet regelmatig worden bekeken of het buisje er nog zit, en, als het er niet meer zit, of er weer sprake is van vochtophoping en er dus een nieuw buisje geplaatst moet worden.

Pharynxplastiek

Meestal gaat het openen en sluiten van de buis van Eustachius steeds beter tegen de tijd dat het kind een jaar of 10 is. Ook na de pharynxplastiekoperatie is het vaak niet meer nodig om een buisje in het trommelvlies te plaatsen.

Spraakontwikkeling

Uiteraard moet een kind voor die tijd ook al zo goed mogelijk kunnen horen, al was het alleen maar om de spraakontwikkeling te stimuleren; om duidelijk te kunnen spreken is een goed functionerend gehoor belangrijk!

Zwemmen

Helaas kunnen oorontstekingen niet altijd worden voorkomen, omdat de kans op infecties vanuit de neus- keelholte naar het middenoor blijft bestaan. Dit gebeurt met name bij zwemmen in chloorwater.

Auteur: Sara van Dijk.

BlogBanner

Laat een reactie achter

Je email adres wordt niet gepubliceerd.Gemarkeerde velden zijn verplicht *

*